Voortaan blog ik op http://mdevrieze.tumblr.com. 

Als student heb ik veel uren gesleten in de leeszaal van de Boekentoren. Schrijven aan essays, boeken opzoeken via de fichebakken, eindeloos wachten tot er een computer vrij was, andere studenten observeren,...het is intussen al meer dan 17 jaar geleden.

Gisteren besloot ik nog eens terug te gaan. Aangezien ik in een ander stadium van mijn boek beland ben, werd het tijd om een nieuwe werkomgeving op te zoeken. Ik hoef geen interviews meer uit te tikken, maar wel alle informatie tot een leesbaar en interessant geheel kneden. 

Als je terugkeert naar een plaats waar je lang niet was, zoek je naar gelijkenissen en verschillen. Wat niet veranderd is: de geur van het gebouw (zalig) en de mensen die er werken. Na 17 jaar dezelfde gezichten terugzien aan de balie, is op zijn minst bevreemdend te noemen.

Wat wel veranderd is: de gsm's en laptops die op de tafels liggen. De lage boekenkasten aan het raam - waar ik zo graag op leunde om in encyclopedieën te snuisteren - zijn verdwenen. 

's Middags was het tijd om nog een andere vaste waarde van mijn studententijd te bezoeken: Het Salon. Intussen zijn er andere uitbaters/eigenaars, maar het is er nog even lekker eten en gezellig zitten. 

zonder snoep, chocolade of chips. Dat is de uitdaging die ik vanaf vandaag aanga. Gecombineerd met twee tot drie keer per week lopen met @aardbeiwormpje en veel water drinken, moet dat iets opleveren op de weegschaal. En als een echte vrouw (of ketter) maak ik twee uitzonderingen: mijn verjaardag en ons bezoek aan In de Wulf. 

Schrijven is schrappen. Het is een zin die ik regelmatig gebruik. 

Deze week kwam ik een instagram van @zezunja tegen, met de beschrijving: schrijven is staren. Ik drukte op like, want er zit veel waarheid in. Hoe meer ik erover nadacht, des te meer was ik overtuigd dat het zeker voor mij gold. 

In mijn bureau heb ik een raam. Ik sta er niet bij stil hoe vaak ik naar buiten staar. Sinds ik mijn boek schrijf, probeer ik verschillende plekken in huis uit. Aan de vergadertafel, op zolder, in mijn bureau,... En wat me opvalt, ik moet een raam hebben. Op plaatsen waar ik niet naar buiten kan kijken, lukt het niet om te schrijven. 

Schrijven is staren dus. 

Eén van mijn goede voornemens is meer lezen. Mijn streefdoel is 25 boeken. Dat moet de grote stapel ongelezen lectuur toch een beetje wegwerken. En heb ik weer een goede reden om nieuwe boeken te kopen.... :-)

1. The Curious incident of the dog in the night-time - Mark Haddon
Prachtig boek. De verteller van het boek, de 15-jarige Christopher Boone, lijdt aan het Asperger-syndroom. Hij is dol op lijstjes, patronen en wiskunde. De kleuren geel en bruin mijdt hij als de pest. Wanneer hij de hond van de buurvrouw dood terugvindt, vermoord door een riek, gaat hij op onderzoek uit. 

Meer wil ik niet vertellen over de inhoud, behalve dat je het zelf moet lezen. De wereld zien door de ogen van de jongen is tegelijk verfrissend en herkenbaar. De grafieken, tekeningen en lijstjes ondersteunen het verhaal. Een aanrader voor wie af en toe eens autistische trekjes heeft.

Dit vond ik alvast de mooiste passage: 

http://www.goodreads.com/review/show/198117247

Het is de tijd van de goede voornemens. Gisteren zag ik op Twitter al #voornemensvoor2012 verschijnen. Helaas heeft 1 januari een omgekeerd effect op mij. Ik slaag er niet in om die dag met een schone lei te beginnen. In 2010 startten mijn voornemens op 1 februari ( http://melaniedevrieze.posterous.com/voornemens ), dit jaar een maand vroeger: 1 december. 

Als ik terugkijk naar de blogpost over mijn goede voornemens, dan zijn de meeste toch ingelost. Dankzij onze #15devandemaand ben ik samen met mijn man en/of vrienden naar enkele fijne restaurants geweest. 

Het lopen is moeilijk. Met loopmaatje @miss_punt lukte het om tot aan les 14 van Start to Run te raken. Maar toen werd ze ziek en had ik te veel deadlines. En nu kan ik mezelf niet motiveren om mijn loopschoenen aan te trekken. Mensen uit Gent die twee dagen per week met mij willen lopen rond de middag, ik hoor het graag. (ik luister goed en babbel niet veel :-))

Bon, wat zijn dan mijn voornemens (vanaf morgen, help) voor 2012?

- Gezonder leven. Dat betekent dat ik vanaf 1 december geen koffie, Schweppes of fruitsap meer drink en geen koeken, wafels, chocolade, taart, pasta, rijst of aardappelen zal eten. Ook: veel water drinken. Ik start met een maand en zie daarna wat het effect is.

Dit was trouwens mijn laatste 'guilty pleasure': 

- Twee maal per week sporten. Ik ben dus op zoek naar een looppartner. 

- Meer lezen. Ik zie bij enkele mensen die ik volg dat ze twintig boeken per jaar lezen. Dat wordt ook mijn streefdoel. Zou dat werken: iedere avond een leesuur invoeren? 

- #secretproject: volop mee bezig

All along the watchtower - Jimi Hendrix

L.A. Woman - Billy Idol ( http://www.youtube.com/watch?v=ef3mFZzGM4M )

Joy Division (hele oeuvre)

Zanna - Luc van Acker

There's a light that never goes out - The Smiths (met dank aan @donotfold die me een afschuwelijke cello-cover liet ontdekken)

Lena - Twee Belgen

Update: deze cover door Psyche is best goed, ook al is het van Joy Division: http://open.spotify.com/track/2GwbBMOTzXgEcHOx2T3llH

Het werd tijd om mijn #15devandemaand eens nieuw leven in te blazen.

J.e.f., het nieuwe restaurant van Jason Blanckaert, leek de ideale gelegenheid om de draad weer op te pikken. Na Kobe Desramaults (Vitrine) en Olly Ceulenaere (Volta) is Jason Blanckaert de derde Flemish Foodie die een restaurant in Gent opent.  De twee andere restaurants heb ik al bezocht, j.e.f kon ik dus niet links laten liggen.

J.e.f is gelegen aan de Lange Steenstraat, niet ver van het Gravensteen. Wanneer we op een vrijdag rond 20 uur arriveren, zit het restaurant behoorlijk vol. Gelukkig hebben we gereserveerd. Het restaurant opende nog maar een week zijn deuren maar Jasons vrouw en de ober zijn al perfect op elkaar ingespeeld.

Het interieur is vrij eenvoudig. Ik ben onmiddellijk wild van de houten tafels met het logo van j.e.f erin gebrand. Voorlopig is er nog geen menu, maar wel keuze uit vier voorgerechten, vier hoofdgerechten en evenveel desserts.

Voor het driegangenmenu betaalden we 137 euro (water, fles wijn en koffie inbegrepen). Een echte aanrader. Ik ben trouwens benieuwd naar de formule op vrijdagavond. Dan is het restaurant tot 1 uur open en heeft de chef een aangepaste kaart. Ideaal om eens uit te testen na een avondje toneel. 

Anderhalf jaar geleden schreef ik een artikel over location based apps voor de krant De Morgen (zie: http://melaniedevrieze.posterous.com/onder-de-scanner-foursquare-gowalla-en-r... ). Na een uitgebreide test vergeleek ik Foursquare, Gowalla en Rummble en somde de voor- en nadelen op.
Hoewel ik de drie apps sindsdien op mijn iPhone staan had, gebruikte ik tot voor kort uitsluitend Gowalla. Het design sprak me meer aan en het doortweeten leverde geen problemen op zoals bij Foursquare vaak het geval was. Al het gewedijver rond mayorships en badges vond ik toen ook te competitief. 

Wanneer ik op Twitter leuke winkels maar vooral leuke restaurants tegenkom van de mensen die ik volg, geef ik ze een sterretje. Intussen heb ik al meer dan 500 favorites (artikels die ik nog moet lezen, tips, grappige uitspraken), dus het is niet evident om de restaurants er nog uit te halen.  

Daarom vroeg ik net voor mijn verlof:

Als ik in Knack Weekend leuke eetadressen zie staan in Amsterdam, dan wil ik die invoeren in een app en beschikbaar hebben als ik er ben. 

Bij deze: